Persberichten

Your Moment of Fame
Bron: Dorpsklanken 18 april 2012
Vorige week vrijdag was het feest bij café Boelens in Eelde. Het Eelder Charmantykoor nam de bühne in het café in bezit en hoe. Zeventien zeer diverse optredens voor en door de koorleden kregen stuk voor stuk een donderend applaus. Het was de derde keer dat het Charmantykoor de koorleden de kans gaf om als solist of in duo’s trio’s en grotere bezettingen optredens te verzorgen. Het werd deze keer een muzikale selectie van heb ik jou daar. De nummers varieerden van licht klassiek (Evelien Schipper) tot Djembee (Gea Ottens en Helma Steeghs) en het puike duet van Sjoerdtje Pentermann en Charmantydirigent Douwe Ettema. Voeg daaraan toe de Petroliekar van Thea Meiboom, de Elefantsong van haar man Hans en de bassen en tenoren die het Russische Kalinka van Normaal opvoerden. Of neem Hanny en haar Rekel die een zelfgeschreven smartlap zongen. Hoogtepunt was misschien wel het klassieke miniconcert dat pianist Rop Haverkort uit de piano toverde. Of waren het toch de zoetrose Fruitella’s? De YMOF-formule, waarin elk koorlid de kans krijgt zijn of haar moment van roem te beleven, heeft zich inmiddels helemaal bewezen. De avond bij Boelens startte als een algemene ledenvergadering waar het af en toe stevig te keer ging. Volgend jaar spant het Charmantykoor de prestatieboog nog wat strakker met een kerstoptreden, het nieuwjaarsconcert van Dorp Vol Verhalen, het onmisbare optreden in de Duinstee en natuurlijk het afsluitende Charmantyconcert eind maart 2013.

Drama is top bij Charmantykoor
Bron: Dorpsklanken 4 april 2012
De training
September 2010 – maart 2012. De bijna zestig leden van het Charmantykoor repeteren in 20 zondagavonden evenzoveel nummers. Grotendeels nieuwe, deels nummers die al eerder op het repertoire stonden. Dat doen ze in Ons Dorpshuis onder leiding van Douwe Ettema met Rop Haverkort aan de piano. Tijdens de generale repetitie moet er nog wat bijgespijkerd worden aan de aansluiting tussen de onderdelen in pop-medley California Dreaming en in Don’t cry for me Argentina wijst Ettema zijn koor er nog maar eens op, dat het koor de soliste, Stiny Schutte, niet moet overstemmen. De laatste weken zijn voor het bestuur een drukke periode. Afspraken met de dorpskerk, publiciteit, het pauzenummer regelen, podium opbouwen, kaartverkoop, dat soort dingen. De spanning stijgt.
De wedstrijd
Vrijdag 30 maart is de dag. Een seizoen toegewerkt naar het jaarlijkse concert, nu moet het gebeuren. De zangers komen om 19.00 uur, uitgedost in sprankelend zwart/wit de kerk in voor het inzingen. Beetje gespannen toch, alsof het een wedstrijd is die ze per se willen winnen. De dirigent wil het nummer ‘California Dreaming’ nog even keer doornemen. Het eerste publiek gluurt om twintig over zeven al door de opening in de kerkdeur. Om half acht komen de eersten binnen, ze weten dat je op tijd moet zijn voor een mooi plekje. Als het Charmantykoor om acht uur de kerk binnenloopt, klinkt er een hartverwarmend welkomsapplaus. Evelien Schipper kondigt de dirigent en de pianist aan, aan het applaus kun je horen dat het publiek ze kent en waardeert. Dan start het koor met het eerste nummer, alweer het 15e Charmantylied van de hand van Sjoerdtje Pentermann. Later in het programma zou ze nog een solo brengen ook. Het bloemetje, na afloop, is dik verdiend. En dan gaat het snel. Negen nummers later, met daarin klassiekers als Supercalifragilisticexpialidocious (Superformiweldigeindefantakolossachtig red,) en ‘Aan de Amsterdamse grachten’ is het pauze. Na een braaf applaus stevent het publiek (de kerk zit vol) naar de overkant voor koffie met muzikaal intermezzo van muziekstudenten van het Noorderpoortcollege. De zangers kunnen even de strottenhoofden ontspannen. Duurt niet lang. Na de thee blijken de bordjes verhangen. Na drie Engelse nummers, goed gezongen, komen, wat later door veel bezoekers als hoogtepunt van het concert wordt bestempeld, drie dramatisch geladen liederen. ‘De Wind zingt een gebed’ van Tasos Livadhitis en delen uit een Chileense opera, die vertelt over de gruweldaden in Iquique van het Chileense bewind tegen de arbeiders in de salpetermijnen (door de salpetermeststof uit die mijnen werden de Groninger boeren rijk). Rillen van genot, zoals Haverkort zijn piano bespeelt in het tussenspel. Het concert sluit af met Californian Dreaming (goed!) en Sealed with a’ kiss. En verdraaid, het publiek komt al klappend zo snel omhoog, dat het Charmantykoor geen seconde hoeft te twijfelen aan het publieksverlangen naar een bis. Wat komt in de vorm van ‘Rohlichlachla’, de ode aan Nelson Mandela, waarin Richard Jongman zijn verdragend stemgeluid ten volle kon inzetten.
Douchen
Op naar café Boelens voor napraten en ontspannen bij een glas vol met wat dan ook. Gretia Boelens moppert wat over zoveel onverwachte aanloop, maar gezien de omzet en de fantastische sfeer trekt ze snel bij. Douwe Ettema zet zich achter de nieuwe piano en het koor gaat helemaal los. Niet mooi, wel hard en uit het hart. Wat moet dat lekker zijn. Het napraten levert naast de voldoening ook wat (zelf)kritiek op. Van tenoren, die vinden dat ze niet bij elk nummer alert genoeg geweest waren. Een bezoeker, die kritiek heeft op de zuiverheid van Drifting and Dreaming. Iemand die opmerkt dat het koor meer van die Griekse, Joodse of Spaanse nummers moet gaan brengen, waar ze juist zo goed in zijn. ‘Zal best’, zie je de koorleden denken. ‘Wij zijn Charmanty en wij willen veelzijdig, veelkleurig en meerstemmig zingen’. Maar voorlopig even niet, eerst vakantie. En direct na het Corso weer vol nieuw enthousiasme aan de slag voor een nieuw concert. Wat een leuk koor is dat toch.

Voorjaarsconcert Charmantykoor Eelde
Bron: Dorpsklanken 14 maart 2012
Op vrijdag 30 maart geeft het Charmantykoor Eelde zijn jaarlijkse uitvoering in de Dorpskerk van Eelde. Het koor heeft hard gerepeteerd om een veelzijdig programma te laten horen en neemt u, via prachtige film- en musicalsongs, mee naar Nederlandstalige luisterliedjes. Stiny Schutte soleert in het lied 'Don't cry for me Argentina'. Ook wil het koor u Griekse en Chileense liederen laten horen, die het verhaal vertellen over het verdriet en de strijd voor een rechtvaardige samenleving. Het oude verhaal van de liefde wordt tot leven gebracht in de meeslepende zoete klanken van 'Drifting and Dreaming'. Jong en oud houden van de toppers uit de jaren zestig. Daarom ontbreken Yellow Submarine en Nowhere man (in een Nederlandse uitvoering) niet op het programma. Het koor staat onder leiding van Douwe Ettema en wordt op de piano begeleid door Rop Haverkort. De presentatie is in handen van Evelien Schipper. Rond de pauze wordt u verrast met een muzikaal intermezzo. U bent van harte uitgenodigd om dit enthousiaste koor te horen zingen op vrijdag 30 maart om 20.00 uur in de Dorpskerk te Eelde.

Warm onthaal van het Charmantykoor bij de Duinstee
Bron: Dorpsklanken 30 november 2011
Afgelopen donderdag 24 november verzorgde een deel van het Charmantykoor een optreden voor de bewoners van De Duinstee. Het koor bracht die avond niet alleen Nederlandse liedjes uit voorbije tijden ten gehore, maar ook Engelse songs en een aantal nummers in het Jiddisch. Veel bijval kreeg Hans Meijboom met de vertolking van dn Huulenden waakhond. Ooit ten gehore gebracht door Benny Joling en nu op onnavolgbare wijze gezongen door Charmanty's eigen Hans. Rop Haverkort begeleidde het koor en speelde op de piano het gure winterweer uit de zaal. Zangers en bewoners werden er warm van. Op ongedwongen wijze verzorgde Mariette de Groot de presentatie. Het Charmantykoor eindigde het optreden met een medley van Sinterklaassongs. Een van de bewoners gaf het koor de hartverwarmende boodschap mee 'We vinden het altijd heel leuk als jullie komen'. De koorleden konden daarna met een gerust hart naar huis fietsen. Tot volgend jaar Duinstee!

Zangkunst prominent op Eelder Corso Proms
Bron: Dorpsklanken 31 augustus 2011
Zingen is in. Zingen mag weer, moet zelfs. Ongeveer 150 zingende kelen traden op in de feesttent om het beste wat ze in huis hebben te laten horen. De tent zat vol. Compliment voor uitbater Roelof Boerma en de corso-organisatie. Zij hebben kans gezien om voor een in de Corsoweek wat vergeten doelgroep een zeer aansprekend programma te brengen. De grijze golf, jawel. Laat de gemiddelde leeftijd van de bezoekers nou eens tussen de vijftig en de zestig liggen. Gokje, maar het gaat even om het beeld. We hebben het dan wel over een sterk in aantal toenemende groep inwoners van Eelde-Paterswolde die, gezien de ruime opkomst, enthousiast wordt, als er tijdens de Corsoweek een combi van Eelder koren op het programma staat. Ze werden uitstekend bediend door het Eelder Bloemenkoor, ADO en het Charmantykoor. De koren brachten een zeer gevarieerd programma. Het Bloemenkoor blinkt uit in fijne herkenbare muziek, heeft heel wat meezingers in het programma en krijgt de mensen lekker los. Met een enthousiast dirigerende 18 jarige Marc Peppinga voor de groep is het echt een feestje om naar dit koor te kijken en te luisteren. Binnekort mag u hun eerste lustrum in de Kimme meemaken. Het bijna vijfentachtig jarig ADO kennen we als een operettegezelschap dat grote kwaliteit brengt. Ook nu weer. Het prachtig geklede koor bracht bekende nummers uit Gr�fin Maritza, Im Weissen R�ssl en Gasparone. Die laatste operette wordt volgend jaar op de planken gezet. Blokkeer alvast maar 23, 24 en 25 maart in uw agenda. Dan krijgt u ook solist Eppe Bodde te horen, wat een zanger. Magnifiek. Het vijftienjarige Charmantykoor was helemaal top. Een repetitie van een uur en het gemis van Rop Haverkort op de piano zorgde voor een optimale stoot adrenaline op het moment dat het er op aan kwam. Dirigent Douwe Ettema leidde die extra energie moeiteloos in goede banen. De grote variatie van a capella gezongen nummers vielen bij de toehoorders zeer in de smaak. Al met al een muziekprogramma dat om herhaling vraagt. Jazeker, het lijkt een reprise van het nieuwjaarsconcert van jaren geleden. Helemaal goed. Als de creatieve geesten van muziekmakend Eelde-Paterswolde komend jaar de koppen bij elkaar zouden steken, moet er volgend jaar nog veel meer mogelijk zijn. Aan de slag!

Charmantykoor 15 jaar jong
Bron: Dorpsklanken, 30 maart 2011  
Wat stelt het eigenlijk voor, vijftien jaar. Een kind pubert zich op die leeftijd richting wasdom en de eeuwenoude Dorpskerk in Eelde lacht erom. Maar voor het Charmantykoor is vijftien jaar een hele leeftijd, een prachtig moment om te vieren. En dat deed het koor uitbundig met een zeer gevarieerd jubileumconcert. En daarom dromde het publiek al vroeg in de avond van 25 maart de Dorpskerk binnen, met in hun midden het burgemeestersechtpaar van Zuilen. Late binnenkomers vonden met moeite nog een plekje in de ouderlingenbankjes. Ze kwamen niet voor niets. Het programma was in stijl, uit elk van de vijftien jaren was een nummer geselecteerd en opnieuw ingestudeerd. Toen het programma in september vorig jaar bekend werd, dachten sommige leden,'ah, een makkie', maar voor veel nieuwe leden was het repertoire nieuw. De sfeer van 'dat doen we wel even' was snel over toen de aanvullende nieuwe nummers aan de orde kwamen. In totaal zong het Charmantykoor 24 nummers, ingestudeerd in 21 repetities. Dat klinkt razend moeilijk, zeker voor een koor dat geen enkele drempel voor koorleden opwerpt. Maar doordat dirigent Douwe Ettema een zeer eigen en plezierige werkwijze hanteert, heeft het koor het repertoire elk jaar weer precies op tijd te pakken. Het werd een heerlijk optreden. Zingen in alle toonaarden, met veel enthousiasme, waardoor ook de lastigste passages, soms met de hakken over de sloot, werden gehaald. Als het heel af en toe net even niet helemaal lekker ging, werd het nummer gered door de schitterende akoestiek in de Dorpskerk of door het feit dat het publiek aannam dat het wel zo zou horen. De concertgangers werden warmgezongen met een blok Engelstalige popmuziek. Gevolgd door jazzy nummers zoal als het zwoele Java Jive en een ontspannen What a wonderfull world van Louis Armstrong. Voor de pauze nog een Jiddisch blok, in weer een totaal andere sfeer dan elk van de andere blokken. Wow. Na de pauze kwamen natuurlijk de Afrikaanse nummers. Charmanty ging voluit, het knalde de zaal in. Het koor had diverse solisten in de strijd gegooid. De meeste kwamen er geweldig uit, grote pluimen voor Loes van Hulst, Evelien Schipper en Hans Meiboom. En Richard Jongman natuurlijk, de vaste waarde van het koor. Bij nog een andere solist werden de zenuwen de baas over het strottenhoofd, maar wat maakt het uit, weer een ervaring erbij. Het plezier in het zingen spatte van het koor af. Direct na de pauze trad het Stadstheater uit Eelde-Paterswolde op met de show 'De kerk uit'. Een gedenkwaardig cabaretesk optreden met een grote diversiteit aan acts. Vanaf de hoge badmeestersuitkijkpost kreeg het publiek de ontstaansgeschiedenis van het koor op smakelijke wijze opgediend. Nu mist u nog de naam van Rop Haverkort. Nou, deze pianist maakte zijn sterrenstatus, die hij zeker ook in dit koor heeft, meer dan waar. Zonder Rop zingt het koor op halve kracht. Zijn inbreng werd door de gemakkelijk pratende presentatrice van deze avond, Janny Strijk, dan ook niet onder stoelen en banken gestoken. Bossen bloemen na afloop, de ontvangers gingen schuil achter de reusachtige boeketten. In het Loughoes na afloop viel de spanning weg en zongen koorleden en gasten nog een tijdlang door.